სიბნელე, როგორც ისეთი

images

იყო დრო, როცა თავსაბურავ მოხვეული მივაბიჯებდი ეკლესიის გზისკენ და ღრმად მწამდა, რომ იქიდან გამოსულს ყველაფერი უკეთ იქნებოდა. შეიძლება თავსაც კი ვიმშვიდებდი, მაგრამ ფატქი იყო, რომ უკეთესად ვხდებოდი. ბევრი ლაპარაკი არასოდეს არ მიყვარდა და ყოველთვის მოსმენა მერჩივნა. დრო გადიოდა არც თუ ისე ნელა და აუჩქარებლად. ჩემ გარშემო ბევრი ადამიანი იცვლებოდა და მეც მათთან ერთად სხვანაირი ვხდებოდი.

ამ ქვეყნად არაფერი არ არის აშკარა და ცალსახა, ყველაფერს გააზრება და შენეულად აღქმა სჭირდება. თუმცა რამდენი ადამიანიც არის, იმდენი აზრია. მეც სხვადასხვა დროს სხვადასხვანაირი ვიყავი. სამი წლის წინ, თუნდაც ოთხის ჯერ კიდევ არ უაზრობად მეჩვენებოდა ცხოვრება, თუმცა ასაკთან ერთად ხომ პრობლემებიც იზრდება. მე არ ვიცი ჯერ, ასე ამბობენ. ცხოვრებაში ყველა ადამიანი თავის გზას პოულობს, ან ვერ პოულობს და სხვის გზას მიჰყვება.

ახლა აღარ მივაბიჯებ თავსაბურავმოხვეული ეკლესიისკენ მიმავალ გზას, მაგრამ ღრმად მწამს ის, რომ ადამიანები დამსახურების მიხედვით არ ცხოვრობენ. კინაღამ ისიც მჯერა, რომ ღმერთი, როგორც ამას ჩვენ ვუწოდებთ, ადამიანია, რომელიც თავისი ტვინის შესაძლებლობების 100%-ს იყენებს და ყველას თავის ჭკუაზე მართავს. კაცობრიობამ ვერაფრით ამოხსნა, თუ როგორ მოვაღწიეთ XXI საუკუნემდე. მაგრამ ვისაც არ უნდა შეექმნა ის, დამეთანხმებით, რომ მუსიკა ყველაზე არაამქვეყნიურია.

როგორი საწყენია ის, რომ ყველანი დავიხოცებით. იმედია მანამ, სანამ წყალი დაშრება. არ მინდა დავიხრჩო. დარჩენილი ოცნებები და აუხსნელი  გრძნობები რაღაც სასიამოვნოს ელოდებიან ხოლმე.

22-ე წელია მიწაზე დავაბიჯებ, მაგრამ ჯერ ვერ გავიცანი საკუთარი თავი და ვერ გავარკვიე როოგრ შეიძლება ამდენ გრძნობას ვიტევდე, ამდენი სურვილი ერთად მქონდეს და ამდენი ორგანო ერთად მიმუშავებდეს. დაუსრულებლად ფიქრი ზედმეტად გადამღლელია. ადამიანია შექმნილი სამყარო თუ პირიქით?!

ხოდა იმას ვამბობდი, რომ ცუდია გწამდეს იმის, რაშიც ეჭვის შეტანა უფრო მარტივია და იმის გათვალისწინებით, რომ გენიალურობა სიმარტივეშია, მეც ვარჩევ ვიყო მარტივი და ტვინი არ გადავღალო ჩემთვის უმნიშნელო და გამოსაკვლევად საკმაოდ ძნელ და თითქმის შეუძლებელ თემაზე.

ხალხის დამორჩილება ორ რამეს შეუძლია: რელიგიას და კანონს, რომლებსაც ერთმანეთი შეიძლება იქთვას, რომ გულზე არ ეხატებათ. მაგრამ მე, როგორც მუდამ ჭეშმარიტების მძიებელი, მინდა ვიყო მარტივი, იმაზე მარტივი, ვიდრე ამდენი მითი სამყაროს შექმნაზე.

ხომ არ ჯობია ისევ გვეგონოს, რომ დინოზავრების ზურგზე ვდგავართ და გარშემო დიდი დრაკონი გვყავს შემოხვეული?!

ყველაფერი უფრო მარტივი იქნებოდა ტვინის 10%- ის ნაცვლად, ოდნავ მეტი რომ გვქოდეს მუშა მდგომარეობაში.

brain

Leave a comment

1 Comment

  1. “დამეთანხმებით, რომ მუსიკა ყველაზე არაამქვეყნიურია.” ეს მომეწონა განსაკუთრებით🙂

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: