წავალ….

ხანდახან გირჩვნია ყოველთვის ყველაზე უკან იყო, შენი სისუსტეები არავინ დაინახოს და თავი ბედნიერად იგრძნო.

-არამგონია ასე იგრძნო თავი ბედნიერად.

-ხო ვიცი.

-მომენატრა…

-ვიცი..

გადის მთელი დღე. ზიხარ და ფიქრობ ვინმეს ჭირდები საერთოდ?

-კი ჭირდები.

-და მეც მჭირდება.

რაღაც არ გასვენებს. გინდა გაიქცე, გაიქცე შორს და აღარასოდეს დაბრუნდე.

-თავი გაიმაგრე, გაგქევის დროს თუ დაეცი არამგონია ვინმემ წამოგაყენოს.

-არ წავიქცევი.

-არასოდეს არ უნდა იყო არაფერში დარწმუნებული.

-არ მინდა დავკარგო…

-არავინ არავის არ კარგავს, იმიტომ რომ არავინ არავის არ ეკუთვნის.

დავიძინე უკეთესის იმედათ. მაინც ცუდ ხასიათზე გავიღვიძე.

-რა არ გასვენებს?

-ცხოვრება.

-მგონი უფრო პირიქითაა.

-ანუ?

-ანუ შენ არ ასვენებ ცხოვრებას.

-იცი რა არის ჭეშმარიტი თავისუფლება?

-კი. ,,გქონდეს ის, რაც შენთვის ყველაზე ძვირფასია, მაგრამ არ ფლობდე მას.”

ისევ ფერადი სიზმარი ვნახე.

Leave a comment

2 Comments

  1. ანა, კეთილი იყოს შენი მობრძანება რეალურ სამყაროში.
    ნელ-ნელა მაგრამ მაინც😉

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: